Hani işe girdim ya, bir rahatlık geldi ki anlatamam. Meğer onca bunalımımın yegane sebebi işsizlik ve bunu kafaya çok takmammış. Ha belli başlı şeyler hala acıtıyo, o ayrı. Pek konuşmak istemiyorum bu konuda.
İşe girdiğim günden beri "son Derya Baykal günleri"mi yaşıyorum sevgili izlek. İlk gün pasta yapmıştım, Perşembe akşamı Pierogi Ruskie yaptım ki kendileri Polak diyarının çokça sevilen mantı türü yiyeceği olur. Haşlanmış patates, onlara göre köy peyniri, bize göre tuzsuz lor ile belli oranlarda ezilip karıştırılır. İçine karamelize edilmiş soğan ve tercihen pul pul doğranmış bacon karıştırılır ancak domuz etinin tüketilmediği bir ülkede yaşadığımızdan yarı vejetaryen oldu bu, etsiz :(
Sonra, yoğurmaktan ellerimizin ağrıdığı hamuru oklavayla (evet evet, oklavayı elime alıp unlu unlu açtım) açtığımız hamurumuzdan bi bardak yardımıyla kestiğimiz dairelerin ortasına hazırladığımız harçtan koyup (aynı poğaça yapar gibi) kenarlarını bastıra bastıra bi hal oluruz sevgili izlek. Aman neyini anlatıyorum ki işte, fotoğrafı aşağıda:
 |
| İmaj: Günlük Ayracı - Pierogi Ruskie |
Bitmedi. Dün kalktım cinnamon rolls yaptım. Ama gugıl görsellerde görebileceğimizden çok uzak oldu benim yaptıklarım. Bi kere frosting diye bi şey yoktu ve hamuru makinede yoğurttuğumdan (yoğurmak, yoğurtmak?! ftw?) olsa gerek, hamur devasa kabardı. O fotoğraflarda görünen yalanmış a izlek, bildiğin kabardı benimkiler :( Ama tadı nefisti. Bi dahaki sefer daha çok tarçın-pudra şekeri karışımı serpmeliyim içine. Bunun fotoğrafı yok çünkü iki koca fırın tepsisi çöreği dünden beri üç kişi yiye yiye bitirdik. Fotoğraf çekmeye fırsat olmadı :) Bi dahaki sefere söz ;)
Son olarak, bugün dünkü cinnamon rolls hamurunda sarıları kullanıldığı için kenarda melur melur bakınan yumurta beyazlarını beze yapmak için kullandım. Ancak toz şeker kullandığımdan mıdır bilinmez, kıvamı çok cıvık oldu. Bu yüzden aşağıdaki kumsaldan toplanmış kireçtaşıvari görünümü elde edebildim ancak. Olsun, tadı nefis :)
 |
| İmaj: Günlük Ayracı - El: Günlük Ayracı - Beze |
Sol göz kapağımın dış tarafında tarifi imkansız bi ağrı var. Sanki bi şişlik var gibi, gözümü açıp kapatmayı zorlaştıran. Elimle yokluyorum, hiçbi şey yok. Arpacık mı diyeceğim, ama değil sanırım. Arpacık olsa gözüm kapanırcasına şişer.
Vücudumun bilumum yerinde çıkan enfeksiyonlar da cabası. Hayır pis bi adam değilim ki! O kadar ki, anaokulundayken (ben kreşte veya ana sınıfında değildim, ana okuluydu bizimkisi) oyun saatinde kum havuzunda oynardık, bana dokunanlardan hastalıklıymış gibi kaçardım "Üstümü kirletiyosun pis ellerinle!!!" diye çemkirerek. Bu denli titizdim, hala da titizim. Sanırım kabul etmeliyim: Vücudum iflas etmeye başladı. Doktora gitsem kim bilir neler neler çıkacak?
Millet harıl harıl "Saturday night fever" hazırlığına girişsin, ben evde oturup beze yapayım. Belki benim setıdey nayt fiğvır anlayışım bu arkadaşım sana ne? SAĞ-NAĞ NE?
