İki gündür soğuk, daha çok soğuk, çok bi bok soğuk, uzun çalışma saatleri, hava karanlıkken evden çıkıp yine karanlıkta eve girmek nedir çok bi güzel, pek bi harika öğrendim. Tamam, bu kadarı yeterli.
Sabah 5:30da uyanıp 6:15te evden çıkıyorum, 8de işe başlıyoruz. 10:30da çay molası, 12:30da öğle yemeği, 15:00 gibi tekrar bi çay molası ve 18:30 paydos. Eve girmem 20:00yi geçiyor. Dün aptal bi inada bağlayıp gece 1:30a kadar oturunca bugün zombi gibi dolandım durdum kuyruğum etrafında. Bi de patronlar ve bunun yansıması olarak personel biraz gergindi bugün. Odayı paylaştığım çocukla gün boyu sohbet ettik. Okumam gereken yüzlerce sayfa dolusu dokümanın taş çatlasa beş sayfasını falan okumuşumdur, gün boyunca!!!
Takip ettiğim blogları son on gündür bi hayli boşladım; ama telafi edicem, söz. Hafta sonunun gelmesini bekliyorum. Bi kısmını dışarıda eğlenerek geçircem belki, ama eve dönüp blogları tek tek okucam hafta sonunda.
Yapmam gereken iş sayısı o kadar fazla ki şu an. Evet, gündelik hayatım değil, işimle ilgili hepsi de. Ve ben stresliyim "Nasıl bi yükün altına giriyorum ben ya?" diye. Sanırım patronun bana biçtiği görev yöneticilik. Zira akşamüstü "Günlük, bir an önce öğren şu işi de al bu yükü üstümden artık!" diye sıkıştırdı beni.
Selam, ben işe başladığının ikinci gününde strese bağlayan Günlük.
