Fonda Dadafon'dan Van Gogh's Boat çaladursun, benim post şarkım belli.
Geceden beri can sıkıntısından youtube'da abuk subuk videolar izliyorum. Mesela oje süren kadınlar, evdeki meyveden sebzeden maske yapan hatunlar falan. Sarkastik yorumlar yazıp eğlendim kendi kendime. Oje öyle iki-üç fırça üstüste alıp da sürülmez! Önce öğrensin, ondan sonra kamerayla milletin gözü önüne çıksın. Erkek halimle ben biliyorum be!
Sabah yerli rock gruplarından bi kaçını dinlerken üniversite hayatım gözlerimin önüne geldi. Böyle bi kötü oldum. Negzel günlerdi be! Kafamıza göre sırt çantamızı alıp "Hadi yarın Urfa'ya gidiyoruz.", "Hişş kaldır g*tünü, Mardin'e gitçez.", veya "Çantanı hazırla, İstanbul yolu gözüktü." der basar giderdik. Para sorunumuz yok muydu? Fazlasıyla vardı. Ama dayrak dayrak gezmekten geri kalıyo muyduk? Kalmıyoduk.
Ertesi gün en baba dersin sınavı varken gece yarılarına kadar içip sesimiz kısılana kadar eğlendiğimizi ve önceden biraz çalıştığımızdan da sınavdan en yüksek notları aldığımızı bilirim.
Birbirimizin evinde ders çalışmak için toplanırdık 3-5 kişi, çantada şaraplar, meyve suları, meyveler olurdu kesin. Sangria yapar içerdik.
Home party anlayışımız oldukça gelişmişti. Organizasyona çevirmiştik kendi içimizde. Evdeki tüm eşyalar bi odaya tıkılırdı, biralar kasa kasa dolaba gömülürdü, cips çerez türleriyle vodka ve enerji içecekleri de evdeki yerini bulurdu. Sonra insanlar akın akın gelirdi. Hatırlıyorum, 25 metrekarelik stüdyo eve 20 kişi sığıyoduk biz. Gece boyu dans et, iç, fotoğraf çek. Arada efkar yap, çok içenler bi kenarda zırlasın, dursun.
Ne günlerdi be! O kadro hiçbi zaman bir araya gelmicek tekrar, en kötüsü de bu. Hayır ağlamıyorum, sigara dumanı kaçtı gözüme.
Öpçük.
Geceden beri can sıkıntısından youtube'da abuk subuk videolar izliyorum. Mesela oje süren kadınlar, evdeki meyveden sebzeden maske yapan hatunlar falan. Sarkastik yorumlar yazıp eğlendim kendi kendime. Oje öyle iki-üç fırça üstüste alıp da sürülmez! Önce öğrensin, ondan sonra kamerayla milletin gözü önüne çıksın. Erkek halimle ben biliyorum be!
Sabah yerli rock gruplarından bi kaçını dinlerken üniversite hayatım gözlerimin önüne geldi. Böyle bi kötü oldum. Negzel günlerdi be! Kafamıza göre sırt çantamızı alıp "Hadi yarın Urfa'ya gidiyoruz.", "Hişş kaldır g*tünü, Mardin'e gitçez.", veya "Çantanı hazırla, İstanbul yolu gözüktü." der basar giderdik. Para sorunumuz yok muydu? Fazlasıyla vardı. Ama dayrak dayrak gezmekten geri kalıyo muyduk? Kalmıyoduk.
Ertesi gün en baba dersin sınavı varken gece yarılarına kadar içip sesimiz kısılana kadar eğlendiğimizi ve önceden biraz çalıştığımızdan da sınavdan en yüksek notları aldığımızı bilirim.
Birbirimizin evinde ders çalışmak için toplanırdık 3-5 kişi, çantada şaraplar, meyve suları, meyveler olurdu kesin. Sangria yapar içerdik.
Home party anlayışımız oldukça gelişmişti. Organizasyona çevirmiştik kendi içimizde. Evdeki tüm eşyalar bi odaya tıkılırdı, biralar kasa kasa dolaba gömülürdü, cips çerez türleriyle vodka ve enerji içecekleri de evdeki yerini bulurdu. Sonra insanlar akın akın gelirdi. Hatırlıyorum, 25 metrekarelik stüdyo eve 20 kişi sığıyoduk biz. Gece boyu dans et, iç, fotoğraf çek. Arada efkar yap, çok içenler bi kenarda zırlasın, dursun.
Ne günlerdi be! O kadro hiçbi zaman bir araya gelmicek tekrar, en kötüsü de bu. Hayır ağlamıyorum, sigara dumanı kaçtı gözüme.
Öpçük.
